Ideja rekonstrukcije postojećeg stadiona jeste formiranje upečatljive strukture koja bi domonirala i bila jasno uočljiva. Objedinjena fasada u boji koja nedvosmisleno govori o kojem stadionu je reč, sastoji se od niza ponavljajućih geometrijskih elemenata od perforiranog aluminijuma koji omogućavaju protočnost svetla i vazduha a zajedno čine jednu monolitnu strukturu. Takođe, ovako perforirana fasadna opna omogućava formiranje i specifične noćne slike stadiona kada bi iz njega izbijalo svetlo iz unutrašnjosti. Objedinjavanje svih sadržaja ujednačenom i prepoznatljivom fasadom utiče i na jasnoću kretanja u okviru celog kompleksa sa jasno naznačenim i obeleženim ulazima.
Prednost već ukopanog stadiona utiče da i fasada u kontaktu sa korisnicima ne deluje previsoko. Osnovni konstruktivni sistem rekonstruisanog stadiona je kombinacija armirano-betonske i čelične konstrukcije. Međuspratne tavanice, tribine i konzolno gledalište su armirano-betonska konstrukcija dok je krovna konstrukcija čelična. Objekat se fundira na temeljnoj ploči. Međusobno rastojanje vertikalnih konstruktivnih elemenata je 9m. Konzolno gledalište na galeriji je u konstruktivnom smislu nosač sa prepustom. Konzolni prepust galerije i polje na delu konzolnog prepusta se oslanja na centralne armirano-betonske stubove dok se drugi kraj polja prema uličnoj fasadi sa zategama kači na krovnu konstrukciju. Krovna konstrukcija je zamišljena kao prostorni udvojeni čelični nosač sa konzolnim prepustom od 35-58m, u zavisnosti od geometrijskih karakteristika natkrivanja gledališta. Konzolni prepust se oslanja na centralni stub preko “V” krakova.
Centralni i fasadni stubovi su čelični kutijasti profili koji se pune armiranim betonom kao protivpožarnom zaštitom i oblažu protivpožarnim materijalima. Konzolni prepust je spreg udvojenih nosača (donji i gornji pojas) koji se prema centralnom stubu granaju tako da poprečni presek na početku konzole ima visinu 30-50cm a na centralnom stubu-osloncu približno 6m. Gornji i donji pojas konzolnog prepusta se međusobno povezuju sa ispunom od čeličnih kutijastih profila (Vierendeel nosač). Polje konzolnog prepusta se radi po istom principu kao konzolni prepust sa visinskom razlikom kod oslonca u polju od 50cm do oslonca na centralnom stubu približno 6m.
Negativna reakcija u polju kod konzolnog nosača se umanjuje sistemom zatega koje se fiksiraju za čelični nosač, a zatege su ujedno i oslonac za armirano-betonsku konstrukciju polja galerije. Centralni čelični stub se izvodi od nivoa galerije do krova sa “V” krakom koji povezuje udvojene konzolne nosače (gornji i donji pojas). Međusobno rastojanje između primarnih čeličnih konstruktivnih elemenata je od 4 do 9m. Gornji pojas konzolnog nosača se međusobno povezuje sa spregovima za ukrućenje. Gornji pojas krovnog nosača je zategnut a donji pojas je pritisnut i ukrućen sistemom trouglastih prostornih rešetki.
Krovni pokrivač je od sendvič-limenih panela (sa zvučnom izolacijom i premazima sa donje strane protiv kondenza) i oslanja se na prostorne čelične trougaone rešetke od cevi (raspona 4 do 9m) na međusobnom rastojanju od 3m. Krovni pokrivač ima pad prema spoljnim fasadama stadiona kao i krovni nosač, a sistemom horizontalnih i vertikalnih oluka voda se odvodiu kišnu kanalizaciju.
Konstruktivni sistem je bezbedan na dejstvo gravitacionog i horizontalnog opterećenja (seizmika VIII stepen MCS skale).
Moguće je formirati i višenamenski prostor za potrebe gledalaca i kluba u više nivoa ispod postojećih tribina na tlu. To bi se izvodilo po principu gradnje “od krova ka temeljima”, što u tehničko-tehnološkom smislu znači da se prvo izvode bušeni šipovi I armirano-betonske tribune pa potom višenamenski prostor u više nivoa od prizemlja naniže. Višenamenski prostor ispod tribina moguće je graditi u više etapa, s tim što bi stadion funkcionalno bio upotrebljiv odmah po završetku izvođenja šipova i spoljne konstrukcije armirano-betonskih tribina.